Ik heb vijftien jaar geleden een abortus gehad. Kunt U mij dat vergeven?
De vraag
God, ik was 22 en doodsbang en ik heb een abortus laten doen. Niemand weet het, ook mijn man niet. Elk jaar in april weet ik hoe oud het kind zou zijn. Ik durf geen kerk binnen te gaan omdat ik denk dat iedereen het aan me ziet. Kunt U dit vergeven? Of is dit het ene ding dat te erg is?
Het antwoord, van Els uit het antwoordteam
Lieve mevrouw, vijftien jaar heeft u dit alleen gedragen. Ik ben een gewoon mens, en het eerste wat ik wil zeggen is: dank dat u het eindelijk ergens neerlegt. Dat is moediger dan u nu voelt.
Uw vraag heeft een kort antwoord en dat is ja. Niet omdat ik er licht over denk, en u denkt er zelf ook niet licht over, anders had u niet elk jaar in april geteld. Maar omdat de Bijbel geen zonde kent die buiten het bereik van Jezus valt. Johannes schrijft: 'Als wij onze zonden belijden, is Hij trouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid.' Alle. Er staat geen voetnoot bij met uitzonderingen.
Koning David had een man laten vermoorden om diens vrouw te krijgen. Hij schreef daarna Psalm 51: 'Was mij en ik word witter dan sneeuw.' God noemde hem daarna nog steeds een man naar Zijn hart. Als dat kan, kan dit.
Nog iets: u denkt dat iedereen het aan u ziet. Dat is wat schaamte doet, het maakt u doorzichtig in uw eigen ogen. Maar in een kerk zitten mensen met precies zulke stille aprilmaanden. U zou er niet opvallen, u zou er thuiskomen.
Wat u met het kind kunt doen: geef het een naam, als u dat nog niet deed, en noem die naam tegen God. Ik geloof dat uw kind bij Hem is en dat u het daar ooit ziet, niet als aanklager, maar als iemand die al lang weet wat u nu pas durft te vragen.
Ik ben er, per mail, zo lang u wilt. En ik ken bij u in de buurt iemand die hier al jaren vrouwen in begeleidt, in alle vertrouwelijkheid.
