Ik ben ontslagen en voel me waardeloos. Ben ik voor U ook mijn baan?
De vraag
Beste God, na dertig jaar bij hetzelfde bedrijf ben ik ontslagen. Reorganisatie. Ik ben 56 en niemand zit op mij te wachten. Als iemand vraagt wat ik doe, weet ik niet wat ik moet zeggen. Ik voel me niets meer. Ben ik voor U ook alleen maar mijn baan?
Het antwoord, van Bob uit het antwoordteam
Beste vraagsteller, dertig jaar en dan een brief. Dat is geen ontslag, dat is een klap in het gezicht, en het is logisch dat u wankelt.
Op uw vraag: nee. In de Bijbel is de mens al "beeld van God" vóórdat hij een taak krijgt. Uw waarde zit in wie u gemaakt heeft, niet in wie uw salaris betaalt. Dat klinkt vroom, maar het is heel concreet: God heeft u nooit gevraagd naar uw functietitel. Jezus koos vissers, een tollenaar, mensen zonder cv, en bij de meesten weten we niet eens wat ze daarvoor deden.
Ik ken de vraag "wat doe je?" en hoe die na een ontslag pijn doet. Mag ik u een ander antwoord voorstellen? Niet "ik ben werkloos" maar "ik ben dertig jaar monteur (of wat het was) geweest en ik kijk wat er nu komt". Dat is waar, en het is geen schaamte.
Praktisch: op uw leeftijd is een netwerk meer waard dan een sollicitatiebrief. Laat me weten in welke regio u zoekt en wat u kunt; ik ken bij ons in de buurt een paar ondernemers die juist ervaring zoeken. En ik bid deze week voor u, niet alleen om werk, ook om rust.
